Geceler günlerimi gömer.

Perşembe günü İstanbula geldik. Annemin ev, boya-badana hallerinde.Bu yüzden Burcu'da kalıyoruz.Cuma sabahı, Burcu işe başladığından ben, sabahtan evdekileri uyur bırakıp babamla dışarı çıktım.O bankalara, ben yollara.Sahili baştan aşağıya yürüdüm, oyalandım, telefon açtım, nedense açtığım tüm telefonlarda sorun vardı, bir türlü rahat konuşamadım,hele bir arkadaşımla konuşurken iyice sinirden öldüm.Ben onu duyuyorum, benim sesim gitmiyor.. Oturup denize karşı türk kahvesi içtim.Daha sonra babamla buluşmak üzere öğretmen evine gittim.Babamla oturup sohbet ederken temmuzda bana gelen teyzemin kızı aradı,hoşgeldin hadi seni gezmeye Taksim'e götüreyim dedi.Olur dedim.O, Çağıl,Muratcan (kuzenin oğlu) önce Tüyap'ın altındaki otoparka oradan da İstiklale çıktık. Önce Tünele doğru gidip onlara müzik aletleri baktı.Muratcan mızıka aldı, (resimler  sonra)Daha sonra İstiklalde yürüdük.Yemek yedik,alışveriş yaptık.Ancak akşama dönebildik.Geceleri Burcuya geçiyoruz ama gündüz annemlerdeyiz.

Cumartesi de annemle bahause'a gittik,giderken ben alışveriş yaptım.Ayakkabı aldım.Sonra da cumartesi pazarına gittim.Akşamda yemek yedik ve Burculara geçtik.Burcu annemlere bir sokak uzaklıkta ev bulmuş,evi de bir güzel yerleştirmiş.Bugün de bize kabaklı börek yapmış ama ben az yedim.Fakat börek nefisti.Aynı anneannemin yaptığı gibi olmuş.Onunla gurur duydum,geleneklerimizi yaşattığı için.Çünkü o börek göçmen böreği ve herkes bilmiyor.

Perşembe akşamı kutlamalarımızı yaptık, Babamın doğumgünü ve Burcuların yıldönümünü çok güzel bir yemekle kutladık.Herkes halinden memnun ,geceyi tamamladık.Şimdi Burcularda yatağımdan  Çağıl'ın bilgisayarından yazıyorum...

Asortik Krep Mutfakcamı Burcu'dan bildiriyor... :)

Soldaki Muratcan, Sağdaki Çağıl...İstiklal'de.

Bu güzel şey annemin patchwork yatak örtüsü..Kendi yaptı, kursa gidiyor ya..Evde bir sürü bir şey çektim,hepsi çok güzel olmuş,ben hepsini alacağım Burcuya bir tane verecek.. :)

Dün çok komik bir şey yaşadım.Çevre derneğine giderken arabayı öğretmen evinin önüne parkettim. Dönüşte geldim,anahtarı çıkardım.Basıyorum anahtara açmıyor bayağı bir aynaya falan tuttum.Bir yandan da neden açılmıyor diye düşünüyorum,bir türlü dikkatimi toplayamıyorum ya da şöyle yazsam daha doğru sanırım aklım başka yerde arabayı açamıyorum.Bir ara kendimi toparladım ve ne yapmam gerekli diye düşündüm ki anahtara bakmak o zaman aklıma geldi, benim arabanın anahtarıyla arabayı açmaya çalıştığım için açamamışım , kendimi tebrik ettim, hiç bu kadar uçmamıştım :)) uzun süredir.Benim için böyle şeyler garip aslında.Pratik bir insanım normalde ,arabaya 3 adım kala anahtarım elimde olur ve hemen otururum.

Şimdi çıkmam lazım, size dalga ve martı sesleri yolluyorum Çekmeceden.. İlk fırsatta deniz kenarında kahve içmeye gitmek istiyorum :) Fal bakacağım kendime . Dalga seslerini dinlemeye ihtiyacım var.. Özledim denizi seyretmeyi.Çok uzak duramadığımı yazmıştım değil mi..?