Beyaz Yaseminler Ülkesinden

Bu aslında bir etkinliğe destek olmak için yazılan bir yazıydı ama balkonda yazı yazmaya kalkınca insan kendini kaybedip uzun zamandır özlediği kaktüs muhabbetlerine dönebiliyor.Zaten etkinlikte bitmiş, yine de ben yazıyı yazmak istedim.

Üstteki eski bir raftı,tam 2. el pazar için bir yere vermeye kalkarken aklıma geldi,bende minicik kaktüsler ve sukulentler var,onları bir araya toplamak için harika bir fikir.O kadar küçük olmalarının sebebi kırılan ve ya dökülen hiçbir parçaya kıyamıyor oluşum biraz da.Çünkü sularken ya da geçerken devriliyorlar.(bir kahve alıp  geliyorum, devamı iki dakika sonra,siz bu arada dün geceki rüzgarda yıkılan beyaz yasemin kokularını içinize çekin :) nefis kokuyorlar.

" Mutfaktan Sesler" bloğunun bir etkinliği varmış, bez torba kullanımını yaygınlaştırmak için.Bende colette'in bloğunda görünce destek olmak istedim ama zamanı bitmiş,belki uzatır.Bu tarz etkinlikleri gönülden destekliyorum ve hatta arkadaşlarıma hediye ediyorum, diktiriyorum,etkinliklerde bez çanta yapımını öneriyorum.Evde,  arabada yer kaplamadığı gibi yıkayıp temiz temiz de kullanıyorsun. Fethiye bu konuda yabancılar sayesinde bir hayli yol katetmiş durumda.Belki biz uğraşsak insanlar bu kadar önemsemezdi ama yabancılar bu konuya özellikle dikkat ediyorlar, bizim için iyi uygulamalardan biri oldu.Zaten çevre içinde en gerekli uygulamalardan biri bence.Reklam yapmak içinde birebir :)

Yukarıdaki  Tlos- Fethiye  bez çantası, orası neresi derseniz bir TIK 

Kayaköy, özel bir mekan ,herzaman aynı değeri koruyan yerlerden biri, benimde en sevdiğim çantalardan biri. Hikayesi için bir TIK

Amintas Kral Mezarı, Likyanın ünlü komutanı. Bu bez çanta hem alışveriş hem de plaj için :) Hikayesi için bir TIK

Akşam hava çok rüzgarlıydı ama bugün hava günlük güneşlik.

Geçen ayki Uzunbey çalışmalarından :)  Balkon demirinden yıkılan yasemini kaldırmak da bana kaldı.

Bu bez gibi kumaşı olan ıslanmayan torbalardan  ama benim en sevdiklerimden,çantaya küçücük koyup özellikle her yerde açıp kullanılabildiğinden çok pratik.

Bugün bir arkadaşımızın oğlu evleniyor, akşamüstü kadın kolları ve diğer arkadaşlarla güzel bir başlangıca şahit olmaya gidiyoruz Hisarönüne...

Balkondayım,biraz sonra beyaz yasemini kaldırma çalışmalarına başlayacağım.Türk kahvemi içtim :) Yalnız da içilmiyor ama şu anda dalga seslerini dinleyen, bahçesinde çalışan, kaktüslerine su veren, balkonda keyif yapan, anne-babasıyla vakit geçiren, yalnız kalıp sevdiklerini  düşünen herkese benden gelsin.Aynı zamanda
Annemle Babam içinde gelsin  :)) Artık annemde sık sık blogları okuyabiliyor, eskiden bilgisayara zaman ayırmazdı :))
  Şimdi uzaklardasın....

Geçtiğimiz hafta pazartesi daha cumartesiden Punto Amca ile mailleşmiştik. Fethiye'yi ziyarete geleceklerini ve bana uğramak istediğini belirtti..Öyle çok sevindim ki ve telefon numaramı bildirerek onları beklediğimi yazdım maile..

Pazartesi Uzunbey için aynı zamanda dr.randevusu almıştık ama sabahtan yol aldıklarını düşünürsek saat 16.00 daki randevuya kadar görüşebileceğimizi düşünmüştüm..Düşündüğüm gibi olmadı ve Punto amca akşamüstü eşiyle beni ziyarete geleceğini telefonda söyleyince ondan özür dileyerek ertesi sabah kahveye beklediğimi söyledim.

Biz o gün Uzunbey'in uzun zamandır dudağının kenarında onu rahatsız eden "ben" i için hastaneye gittik ve küçük bir lokal anesteziyle akşamüstü işlemi gerçekleştirdik.Eve gittiğimde evde iki tane estetikli :) erkek ile yüzyüze geldim.Biri sabahleyin İstanbuldan dönen lazer tedavili oğluş, diğeri uzun kökleri yüzünden bayağı kanlı bir küçük " ben " operasyonu geçiren Uzunbey.

Oğluş cumadan beri tedavili olduğundan yarası kabuk bağlamıştı ama Uzunbey'in dudağı o gece çok şişti ve ağrıdı..Bütün gece acil bir durum oluşur da onu duymayabilirim diye tavşan uykusu uyudum.Bu yüzden ertesi gün dudağı oldukça şişen ve şu anda bile daha dikişleri alınmamış Uzunbeyle işe gittiğimizde Punto Amca ve yine onun kadar işinde tecrübeli, bilgili ve mütevazi eşi ile (adını yazmasam sanırım iyi olur) onların beni büroda karşılamasıyla tanıştık.Diyebilirim ki İstanbul'dan akrabalarım gelmiş gibi oldum :) Kahvemizi içtik,biraz sohbet ettik ve doğal olarak gezmeye gitmek istediklerini belirttiler..

Aklım onlarda kalacağından hiç değilse Amintas Kaya Mezarına kadar eşlik etmeyi teklif ettim.200 basamakla yukarı çıkıp resim çektik.Gerçekten insan hem bizden yaşça büyük olduklarından ama fiziken bu büyüklük belli olmayacak şekilde olduğundan samimi arkadaşlarımla olduğum kadar mutlu ama bir o kadar da kelimelere dikkat ederek :)) sohbet etmeye başladık.Hem gezdik biraz hem de sohbet etmeye çalıştık.Hava da bir güzeldi ki şanslarına anlatamam.Zaten onlar gelmeden yağmur yağdı, onlar gitti yine yağmur yağdı.

Önce Amintas ,daha sonra da bir kaç manzaralı yerden Fethiye resimleri çektik, birbirimizi çektik ve ben onları çektim :)) İstemeyerekte olsa onları kaldıkları yere bırakarak ayrılmak zorunda kaldım ama inanın ki aklım bütün gün onlarda kaldı.Eğer Uzunbey 'in dudağı şiş olmasa mutlaka akşamda ziyaret eder mutlaka gezdikleri yerler hakkında daha çok bilgi sahibi olmayı isterdim.Hatta konuşabileceğimiz o kadar çok konu olabileceğini anlamamıza rağmen konular yarım kalmasın diye genelde kısıtlı konularda kaldık diyebilirim..

Çok güzeldi, çok mutlu oldum ve her Akdenize indiklerinde yollarını gözlüyor olacağım.

Amintas kaya mezarından Fethiye manzarası..

Amintas Kaya mezarı..

Küçük samanlık koyları..Letonya 'dan önce.

Yine aynı bölge..

2.Karagözler Manzarası..

Akdeniz Turkuaz Kıyılar

Ismarlasam bu güzel ve eşsiz hediyem gelmezdi :)) Bebek badem ezmesi.. Punto Amca ve eşi bana getirmiş :)) Süperdi!! :)


Bu resmin konuyla alakası yok..Çocukluğumu hatırlatan bir başka hediye aldım geçtiğimiz hafta..Biz çocukken Demirköy'de çok yerdik elma şekeri..Sonra uzun zaman görmedim, neden sonra marketlerde yapmaya başladılar da bizim çocuklarımız da gördü.

Resimler, onlarla beraberken çektiğim resimler,tabii ki biz resimlerde yokuz.