Ponçik...

Doğuştan hastaydı, ya da zaten kötü diye annesi terketti bilmiyoruz. Bana geldiğinde sanırım bir aydan küçüktü,resimlerden de anlayacaksınız avuç içi kadar olduğunu.Bacaklarına kramp girip doktora götürünce röntgen çektirdik ve en kısa zamanda ameliyat olması gerektiğine karar verdik.Bunun için İstanbul'a gidecektik.Karın zarı yırtıkmış ve ameliyat olmazsa  kalp büyümesi var dedi doktor, fazla yaşayamaz. Çağıl gelip götürecekti onu,biletlerimizi aldık.Bende gidecektim, ameliyat ettirecektim.Ömrü yetmedi.Dün akşam onu kaybettik. Çok üzgünüm.Onu çok sevdim,bakışını, kendisini, sıcaklığını,her elini dokundurduğundaki temasını, gözlerinin içindeki manayı, minikliğini, masumluğunu, sokulmasını... Onu hiç unutmayacağım.