Kendime çok kızdığım taraflar var. Bunun için bir gün kendimi affedermiyim bilmiyorum.Kafam karışık, aslında kafamı karıştıracak ortada bir durum yok. Bu durumları sadece ben kafamda yaratıyorum diye hem üzülüyorum hem de yaşadığım için şaşırıyorum.
Önceden böyle değildim sonradan oldum.
Bugün ilk defa " ben gençliğimde " diye bir cümle kurdum Çağıl'a..
İnsan bir yandan bu tarz bir cümle kurup olgunlaşma çağlarını yakaladığını düşünüp bir yandan da deli gibi yaşlanmak ister mi..? Ben istiyorum..
Yarın kahvaltıdayız..
Bugün saçımı boyattım.
Yakında kafayı iyice yemeyi düşünüyorum.
Birde manyak gibi konuşma isteğim var ama bunları konuşacak insanım yok şu ara.. Yani telefon yetmiyor,böyle çatlayana kadar paylaşmak istiyorum.Hani yemek hazırlarsın konuşursun, yürürsün konuşursun, akşamüstü çay demlenirken bile konuşursun ya..Öyle konuşasım var..
Kıskancım bu aralar ki kıskanmak kim ben kim..? Kendimi tanıyamıyorum.
Düşün düşün hoştur işin :)
Patlamak üzereyim..
