Yazacak çok şey var.Geçen haftayı yazana kadar benim gündemim çoktan değişti ama bunu yazmam lazım,çünkü çok güzel günler geçirdik.Bir kere Levent Kırca ve ekibi buradaydı ve onlarla zaman geçirmek çok güzeldi.Yorulduk ama değdi.Levent Kırca Ölüdeniz Kültür ve Sanat Festivaline ekibiyle beraber geldi,Ölüdeniz Belediyesinin açılışında bulundu, Atatürk anıtını açanlar arasındaydı hatta, kortejde yürüdü.İlk gece de "Azınlık" oyununu oynayıp gitti ama ben ondan çok şey öğrendim.
Bir kere ekibi de en az kendisi kadar profesyonel ve iyi insanlardı, bize hiç sorun çıkarmadıkları gibi teknik aksaklıkları pek önemsemediler.Aşağıda yeri geldikçe isimlerini paylaşacağım.Oyunu izlemekten çekemedim ama bizim kadın kollarında iki senedir verdiğimiz eğitimin kısa bir özeti gibiydi oyun.Bunu levent Kırca ile de paylaştım ve ona bu kadar duyarlı bir sanatçı olmasından dolayı "YILIN KEÇİSİ " ödülünü verdik.O da sevinçle kabul etti.Bazı insanlar sanatçı sıfatını boşuna taşımıyor, birde bunu anladım. 
Bizim oyunu parasız halka seyrettirdiğimize çok sevindi önce, sonra sanırım çoluk çocuk çok ses gelir diye sahneye bir tereddüt yaşamış ama oyuna başlayınca bir keyiflendi ki sormayın.Her yer hınca hınç doldu, herkes oyunu seyretti.Ben de hiç fotoğraf çekemedim oyunu seyretmekten.Bütün fotoğraflar diğer zamanlara ait ve sanırım Ölüdenizde fotoğraf çektirme rekorunu elinde tutuyor şu an.Etrafta gören izin isteyip fotoğraf çektirdi.Kimseyi kırmadı, geri çevirmedi.Sokakta yürüyemiyor,insanlar bir görünce bir daha bakıyor,böyle bir sanatçı olmak kimseye nasip olmaz.İnsanların ona duyduğu saygı ve sevgiye çok özendim.
Oyundan sonraki gün festival komite başkanı Ümit Hanımın bir kitabevi olduğunu öğrenen Levent Kırca onu ziyaret etmek istedi, böylece Keçi'ye gittik.Kadın kollarından bir kaç arkadaş ve okuyucularla sohbet eden Levent Kırca ile dönüşte Kayaköy Cinbal de yemek yedik, Ümit Hanımla birlikte.
Keçi Kitabevinde.
Cinbal'in serinliğinde oturup sohbet edince çok keyiflendi, her sözünü hayat dersi gibi izledim.Kendisini çok sevdik,tekrar davet ettik.İnsanların onun yemeğini bitirmesini bekleyip resim çektirmek istemesi de çok hoşuma gitti.Rahatsız etmeden beklediler.Cümlem garip gelmesin eğer her gören anında konuşsa ne konuşabilir ne yemek yiyebilir bence ve düşünün bu sadece Fethiye de böyle.İstanbulda sokakta yürüyebileceğini düşünmüyorum.Biz ağırlayan Cinbal restaurant çalışanları ve sahipleri de sırayla resim çektirdi.
festival korteji
Güncelleme: Nişanda bilin bakalım birde kiminle karşılaştım, Mutfaktabirinci Özgen ile, yazmadığımı da yorumlarda farkettim :)) Hemen düzeltiyorum.
Dün arkadaşlarla Aksazlardaydık.Onbeş günde bir buluşuyoruz.Gece de Uzunbeyle çay kenarındaki restauranta gittik,oldukça serindi,geç geldik.Bugün evdeyim,iş yapıyorum.Akşamüstü bahçeye çıkacağım biraz.Çok sıcak bugün,umarım yarın deniz keyfi yapabiliriz.
Geçen hafta kafamdan üç tane yazı yazdım kendimle ilgili, hiçbirini buraya dökemedim, keşke bilgisayarı açıp yazabilseydim.Herkesi çok özledim.Artık telefonda kesmiyor, bu yüzden sadece hal hatır sorup kapatıyorum.
Dün gece çok güzel ayışığı vardı, yemek yerken ben hep dereye vuran ışığı seyrettim.Ortalık o kadar güzel gözüküyordu ki anlatamam.Fotoğraf makinamın da şarjı bitti gündüz, bir daha gidersem kesin görüntüleyeceğim.Bu aralar Dolunay zamanı, kaçırmayın derim.
* Başlık Aziz Nesin.
NOT: Ustanın adının geçtiği yerler beyaz yazılıysa bilin ki sansürlü ben yazmadım.Kontrol ediliyor.!
Kötekli Muğla Üniversitesi Kampüsü.. Çağıl iki sınava da burada girecek. Kampüs muğlanın girişinde.
