Hangi yıldızlardan düşüp birbirimizi bulduk biz *

Bu resim bu sabahtan. Diğerleri arşiv.Çok önce yazacağım diye koymuşum, unutmuşum bile.Ülke gündeminden hal kalmıyor duyguları yazmaya.Hangi birine değinelim,hangi birine üzülelim şaşırıyoruz. Sadece yazıyorum,isteyen kendine pay çıkarsın.İçinde olmadığınız  bir şeyi değiştiremezsiniz.Bu yüzden seyretmeyin,gidin katılın. İnternetten de paylaşın,çünkü başka yerden duyma şansımız giderek azalıyor ama gidip kendinize yakın bulduğunuz bir sivil toplum kuruluşuna  destek verin,çalışmalarına katılın, seyredin, hiç bir şey yapmıyorsanız, parasal destek verin, bağış yapın yani.. Bu kadar sene çalışıyorum,tek söyleyebileceğim şey, başkalarının çocukları için de çalışın, çünkü çocuğunuz büyüyüp onlarla yaşayacak.. Asla bunu unutmayın ve çocuk okutun arkadaşlar. Burs verin, öğrencilere sahip çıkın lütfen.

Bugün başka yorum yok, bahçe resimleri ve Fethiye günleri.

Mayısta bahçede güller coştu.

 

Erika..

Ördeklerimiz olduğunu da yazmış mıydım..

Bazen daha deniz mevsimi gelmeden deniz kenarına gidelim dediğimde gittiğimiz Karataş Plajı...Artık mevsim açıldı, hava sıcak olduğunda giriliyor.

Ares ve Ateş..

Ördek kardeş :)

Eski bir Ölüdeniz resmi.Ben çektim, Babadağ eteklerinden Likya Yolu başlangıcından.

Erika, ev kuşu gibi duruyor ama bildiğiniz bir mahalle sakini.. Gece evde kalıyor, gündüz komşuların cibi' lerine -civcivlerine- kadar tehlike arzediyormuş :) Komşularım şikayette.Biri yerken görürsem öldürürüm dedi. Ben de yerine civciv veririm size dedim,ikna oldu mu bilmiyorum. Erika'ya tembih ettim.Umarım gitmez. Çok üzülürüm dedim komşuma.. -Gerçek bir diyalog bu atmıyorum.-
Bu kedi evin en uyanığı zaten. Bıçkın delikanlı. Biz taşındığımızda evdeki iki kocaman köpeğe rağmen bize taşındı,daha iki aylık falandı. Kendi seçti yani ve asla kendini ezdirmedi. Bana benziyor sanırım her şekilde kuyruk dimdik :)

Artık daha kısa yazılar yazacağım.Eskisi gibi uzun yazarsam yazı yazamayacağımı görünce böyle bir karar verdim.

Bize gelen bizim gibi oluyor diye paylaşmıştım bunu İnstagramda. Birkaç günlük yavru bu badi.Suya girdi çıktı, adam sen nerden biliyorsun güneşlenmeyi..Sırt üstü güneşlenen ördek de ilk defa gördüm, sahile yeni gitmiş beach yavrusu bu ... Asortik Badi :)

Yürüyüşten Fethiye görüntüsü.Akşam üstü, nisan da bir akşam.

Ares

Bahçe işleri.. keyifli ve güzel, zaman buldukça.

Ördek yavrularımız..

Yine bir eski resim..

Bahçeden..

En sevdiklerimden, yılbaşı çiçeği..

Karataş Plajı..

Ateş ve Erika..

Erika..

Bu evde çok severek aldığım aksesuar ve objeler giriş kattaki tuvaletimizde :)  Aslında diğer evden getirdim ama sanırım bu eve daha çok yakıştılar.

Köpekli evin antre aksesuarları da böyle oluyor.

Bu arkadaşların uyuma pozisyonu..Eski bir resimmiş, Ateş küçücük.. Oysa şimdi Ares'ten fiziki olarak büyük ve rengi daha koyu. 

Bu öğlen bir düğün yemeğine gideceğiz burada. Müsait olursam yemeğin resmini çekerim.Sokakta masalar kuruluyor ve gelen giden herkes orada yemek yiyiyor. Yabancı olsanız bile kimse  niye geldin demez, davet edilince de gitmeniz gerekir.. Hala vakit varken şehirlilerin küçük yerlerde yaşam nasıl oluyor görmelerini isterim aslında... 

Geçenlerde not almışım...

* Başlık: Nietzsche Ağladığında isimli kitapta şöyle bahseder:

“Hangi yıldızlardan düşüp birbirimizi bulduk biz. Bu kadar düz bir cümlenin bu kadar karmaşık olmasına neden olan kadın.”
....
Kitap : Bu aralar okuyamıyorum ama daha çok politik kitaplara bakıyorum.. Alıyorum .
...
Müzik: Ben bunu nasıl kaçırmışım, siz de kaçırmayın diye yazıyorum... Best of Tanju Okan.

#kilisesesver

AKP 'ye % 65.6 oy vermiş Kilis gazete ilanıyla devlete sesleniyor! Oy aldıklarıyla ilgileri bu kadar işte!!!!
*Not: Geçen haftalarda yolladığım ama bir türlü yayımlanmayan yazı.

Ve siz benim gökyüzümsünüz...

Sıcağı sıcağına yazıyorum.Bu sefer çok ara vermeden.Zaten artık yazmaya ve okumaya mı versem kendimi bilemedim.Bu ara her şeyden sıkıldım.Sabahları biraz erken kalkıp bahçeye çıkıyorum artık.Bahçe mevsimi geldi.Saksıları elden geçirip bahçe düzenine bakıyorum.Çayımı bahçede içiyorum.Salıncakta instagrama bakıyorum :) Sonra kalkıp giyinip işe gidiyorum.Çoğunlukla Ateş ve Ares beni seyrediyor.

Geçen ay annemin doğum günüydü.Annem için evdeki pikap'ıma Ajda Pekkan'ın Kimler Geldi Kimler Geçti plağını koydum.Pikap eski olduğundan tek ses ayarı var ve son ses çalıyor.Umursamadım çünkü video çekip anneme göndermek istiyorum.Çektim, evin dışından görüntü başladı ve içeri salona gittim.Pikapta plak dönerken bitirdim. O arada konuşup, eski vintage bir elbise giydim.Hani o bizim çocukluğumuzun büyük desenli elbiselerinden,  annemin  sevdiği renk ve büyük küpeler ,her zamanki gibi.Makyaj ve sandalet :) onlarsız olmaz, film çekiyorum ya.Bana göre güzeldi.Umarım o da beğenmiştir.

Yukarıdaki resim parti okulu projesi için yaptığım turunç reçeli hazırlıklarından...

Kayaköy Antik Restaurant -arada bazen çalışıyorum :)) Bu da çalışma resimlerimden.

Hali hazırda oturduğum mahalle böyle bir yer işte.Lüks villalar ve normal köy evlerinden oluşuyor.Etrafımız bol hayvan ve biraz bizim evde de hayvanlar konusunda abartan bir eşim var. 2 köpek, bir kedi, tavşanlar, civcivler,tavuklar,ördekler derken kaz da eklendi.Bunlar mı..? Bunlar komşumuzun.

Kayaköy

Bahçe güllerinden..

Zentera.. Koca Çalış

Çalış Plajından Akdağlar ve Fethiye görüntüsü.

Partide yaptık, çok güzel geçti.

Bu güzellikler bir blogcu arkadaşımdan.Tadı nefisti, böyle şeyler yemememe rağmen yedim.Hem de tadına bakmak bir yere  daha da götürürdüm :)  

http://larissagunlugu.blogspot.com.tr/

Bahçeden..Bu sene güllerin güzel senesi.. Hepsi böyle coşmuş.

Bu saatte eski asi gece kuşu günlerim gibi uykum kaçtı. Bir türlü uyuyamadım.Keyfim yok ama belirli bir şeyde yok.Aslında biraz evde zaman geçirmek istiyorum ama zaman şimdi para kazanma zamanı bizim için.Hoş bu sene ülkemizdeki istikrardan dolayı otellerin ve pansiyonların yarısı açmıyorlar bu sezon.Evet yanlış okumadınız yarısı açmayacak bu sezon.Çünkü kazanamayacaklarını düşünüyorlar.Hatta masrafları çıkaramayacakları için açmayacaklar.

Bu gece zaten keyfim yok, bu konuları açıp daha da uykusuz kalmak istemiyorum. Çok eskiden yazılarımı görüşmek üzere diye bitirirdim.Yine içimden geldi.. Görüşmek üzere...

Bir misillemeydin yalnızlığa.. *

Morale ihtiyacım olduğunda mutlaka sevdiğim şeylerin fotoğraflarına bakarım, Bunlar bazen bahçe ve çiçek fotoğrafları olduğu gibi bazen de Ares ve Ateş ya da çektiğim fotoğraflar olabiliyor. Ya da şiir açarım, sevdiğim şairlerin sözlerine bakarım.Bunlar beni rahatlatır.Toplumca rahatlamaya ve sakinleşmeye ihtiyacımız var, var da nasıl olacak bu psikoloji de bilmiyorum. Sadece büyükşehirdekiler için tehlike yok ki.. Turizm merkezlerinde ve artık her gün her yerde artarak giden bir mutsuzluk ve umutsuzluk söz konusu.Buna bir de kişisel sıkıntılar eklenince bu gece ne yazacağımı şaşırdım.Bir kere patlamalardan sonra dudağım uçukladı, üç yerden,  onlar geçmeden cumartesi akşamı misafir gelecekti, oturmak için, gündüz hem hazırlık yaptım hem de evin haftalık temizlik işini hallettim.O gece geç vakte kadar oturduk, oturduk da ben sanırım üşüttüm.Bir hapşırmaya başladım ve pazar gününü hastalığın ilk günü olarak gözümden akan yaşlarla ve hapşırmalarla geçiştirdim.Kahvaltıya  yeni aldığı ördek ve civciv yavruları için yaptığı kümeste geçiren Uzunbey - bu isim artık bana uzunadamdan sonra itici geldiğinden sanırım kullanmayacağım-  sayesinde ona yardım eden komşularımızı da alarak kalabalık bir pazar kahvaltısı yaptık.Sanılanın aksine büyük bir sülalede büyüyen biri olarak en sevdiğim şey kalabalık sofralardır. 

Bunları geçen akşam yazdım, dün sabah üstüne bir de dişim ve yüzüm şişmiş olarak kalkınca iki gündür evde hapsolmuş bir şekilde yatıyorum. Belki de bir dinlenme   şeklidir bu, dün ağrıdan sızıdan anlamadım ama bugün iyi geldi biraz daha dinlenmek.

Ocakta portakal reçelim var, onu partiokulu projesi için yapıyorum.Dalaman 'da geçen hafta iki gün eğitime gittim. Orada hazırladığımız proje için pazara çıkacağız.Bu perşembe kısmetse yine Dalaman'dayım.

Hala telefonumdaki resimleri buraya yüklemekte sorun yaşıyorum.Bunu çözebilsem sanırım daha çok yazı yazabileceğim.Aslında çok özlüyorum yazmayı.
Bu aralar bir de hayatın  en güzel yanları çocuklarmış diye düşünüyorum bu ara. Çağıl artık uzakta,  bu tüylü şeyler olmasa özlemine dayanamazdım sanırım. Onları seyredip eski hallerini düşünüyorum. Bir tür geçmişle hesaplaşma oluyor onlar uzakta olunca. Daha çok onunla ilgilenebilir mişim diyorum hep.Bana göre güzel zamanlarda geçirdik ama şu an artık uzakta yaşadığından yumuşak karnım sanırım hep o olacak.

Bunlar Ateş'in geçmişten günümüze resimleri.. Geçen gün toparladım , Facebook' a koydum.

Eski balkondan görüntüler..

Bize geldiği zaman iki aylıktı.Çok ufaktı, kendine özgüydü,hala da öyle.Evin yaramaz çocuğu o.

Ares ona çok güzel babalık yapıyor.

Bu uzun arada bazen toplantılar için Muğla'ya gidiyorum, bazen de Seydikemer'e gitmeye başladım kadın kolları için. Dışarıdan bakınca konuşan adam çok da ben de geleyim bir ucundan ne yapabilirim diyen az oldukça şartları değiştirmek zor, ama imkansız değil. Gelecek ay eğitimlere başlıyoruz partide.. Eğitmenlik konusunda aslında uzun uzun yazmak istiyorum.Hiç bir zaman eleştirmekten çekinmedim ama hep bir önerim vardır eleştiriler yerine. Yani bıraksan yaparım ne iş olsa :)

Ortaya karışık bir yazı oldu, farkındayım. Günlerce oturup çoğu zaman bir kelime yazıp göndermeden kapatabiliyorum artık diye yazıp bırakmışım.En son ne zaman bunları yazmışım hatırlamıyorum bile. Bu gece aklıma geldi yazdım.

İki gündür partide eğitim yaptık.Parti okulu dediğimiz üye siyasi eğitimi.İki gün boyunca çalıştık ama değdi.

Bu yazı böyle bitsin şimdilik...Artık tarz mı değiştirmeli bilmiyorum. Bir zamanlar günlük gibi de kullanıyordum burayı,sanırım adı artık benim için aylık olacak :))Ayda bir bile yazamıyorum artık.

Ateş'in eski halleri çok tatlı..O yaramaz çocuk artık uslanmaya başladı. Bahçede iyi bekçilik yapıyor.Kim gelirse gelsin havlıyor ve artık eşimin ayakkabılarını yemiyor.Benimkileri ellemdiğini söylemiş miydim..? :))

Ateş...
*Başlık : Cemal Süreya