Pazartesi, Nisan 02, 2007


Mutlaka görmüşsünüzdür ama mailde gelince yine dayanamadım..Bu kez duymayanlar için..

ÇANAKKALEDEN BİR AŞK HİKAYESİ

Heybeliada'daki Deniz Okulu'ndan mezun olan Ismail Türe, kendi gibi
Gelibolulu olan bir genç kizakaptirir gönlünü. Iki sevgili parmaklarina
nisan yüzügü taksalar da, birbirlerini çok seyrek görmektedirler. Ismail
Türe denizaltida muhabere subayi olarak görevlidir çünkü. Üstegmenin aklina
harika bir fikir gelir; nisanlisina isikli mors alfabesini ögretecek,
Çanakkale'den geçis yapacaklari geceyi planli oldugu için önceden bildirecek
ve böylelikle haberleseceklerdir.

Bogazi yüzeyden geçmekte olan denizaltinn kulesindeki denizciler sigara
içmekte, sohbet etmektedirler. Aralarindan birinin heyecanli oldugu her
halinden belli olmaktadir. Gelibolu kiyilarina geldiklerinde, karanlik
içindeki evlerden birinden bir el fenerinin yanip söndügü görülür: "Seni
seviyorum... " Arkadaslari gülümseyerek Ismail Türe'ye bakarken, genç asik
elindeki fenerle sevgilisine karsilik vermektedir. ..

Bu olaydan sonra iki sevgilinin aski düsmez olur denizalticilarin
dillerinden. Herkes, haberlesmek için kurulan isik yolunu konusur.
Arkadaslari "Evlen artik su kizla da, buradan her geçisimizde selamlasmayi
birak artik" diye takilirlar Ismail Türe'ye. Denizaltinin üstünün ve altinin
bir oldugu yagmurlu günlerde bile, Çanakkale Bogazin'dan geçilirken,
elindeki fenerle ask nöbeti tutan yakisikli denizci gözünü bir an olsun
ayirmaz Gelibolu kiyilarindan.

Yine bir gün, yirmi yedi yasindaki Üstegmen, Çanakkale'den geçecekleri gün
ve saati, denizaltinin ugradigi bir limandan haber verir nisanlisina. Ege
Denizi'nden Bogaz'a giris yapacaklarini, en öndeki denizaltinin kulesinde
olacagini bildirir. Genç kizin gözüne her zaman oldugu gibi, o gece de uyku
girmez. Büyük bir sabirla pencerenin önünde oturmakta ve gözünü hiç
kirpmadan denize bakmaktadir. Fenerine yeni pil almis olsa da, arada bir
yanip yanmadigini kontrol eder yine de...

Birden, dev bir kararti belirir suyun üstünde. Güneyden gelen bir denizalti,
penceresinin görüs sahasina girmistir. Genç kiz pencereyi açar ve gecenin
karanligina uzattigi elleriyle feneri yakip söndürür.
"Seni seviyorum... "

Kulede bulunan denizaltinin komutani Bahri Kunt isareti görünce gülümser:
"Hay Allah, bu kiz denizaltilari sasirdi. Nisanlisinin denizaltisi bizim
önümüzdeydi..." Bir anlik tereddütten sonra Birinci Inönü denizaltisinin
komutani Bahri Kunt, yanit gönderilmezse genç kizin telaslanacagini
düsünerek, karsilik verilmesini emreder. Yanindakilerin "Ne diyelim
komutanim?" diye sormasi üzerine de sunlari söyler:
"Ebediyete kadar..."

O gece Üstegmen Ismail Türe'nin görev yaptigi Dumlupinar, Çanakkale
Bogazi'na giris yapan ilk denizalti olmustur. Ama, Gelibolu kiyilarina
gelmeden Nara Burnu açiklarinda Isveç bandirali "Naboland" adli gemi
tarafindan çignenmekten kaçamamis ve yarali bir balina gibi aci dolu sesler
çikararak, Çanakkale'nin karanlik sularinda kaybolmustur. Her sey birkaç
dakika içinde gerçeklestiginden, arkadan gelmekte olan Birinci Inönü
denizaltisi Dumlupinar'a çarpan geminin yanindan habersizce geçerek,
Gelibolu'ya ulasan ilk denizalti olur.

Genç kiz, nisanlisindan haber almanin huzuru içinde basini yastiga
koydugunda, genç denizci çoktan dalmistir "ebediyete kadar" sürecek olan
uykusuna!...

Sunay Akin

14 yorum:

Gamzeli dedi ki...

Evet, ben duymuştum
Hoş bir hikaye
Kolay gelsin

ERDIL dedi ki...

Ben o zamanlar ilkoul 1 e gidiyordum.Hatirladigim radyo basinda son 22 sehidimizin kurtulmasi icin verilen cabalardi.Anneannemin dua sesleri sonra hickira bogulan evdeki sesler
aklimda kalan buydu.Allah bütün sehitlerimize rahmet eylesin.Cok hazin bir hikaye kalemine saglik bize tekrar hatirlattigin icin.
Saygilarla.

nilly dedi ki...

Ben ilk defa duyuyorum. Huzunlu ama cokhos bir hikaye.

cenebaz dedi ki...

Gözlerim doldu. O denizaltıdaki tüm şehirlerimize allah rahmet eylesin.

Punto dedi ki...

Bu ülke öyle onu bunu satarak kurulmadı, gözyaşları ve ülke sevgisiyle kuruldu. Böyle güzel anıların paylaşılması çoğalmalı diyorum. Teşekkürler.

figen dedi ki...

ilk kez duydum
kötü oldum..

Nenoni dedi ki...

Hüzünlü bir hikaye..Allah rahmet eylesin hepsine.

boripori dedi ki...

hayırrrrrrrrrr, hiç duymamıştım:( ne acı yaaa, kimbilir kaç kişi böyle sevdiğine kavuşamadan göçüp gitmiştir bu dünyadan. ne şanslıyız aslında değil mi?

yalnızlar kraliçesi dedi ki...

Sunay Akın dan dinlemiştim ve çok etkilenmiştim..

Asortik Krep dedi ki...

Ben de Sunay Akın' dan dinledim Ölüdeniz Festivalinde..Her sene bize ayrı içerik hazırlar çünkü her sene başka şeyler anlatmak ister hep geldiği için..Bu sene yine bizimle :))

ARZUM dedi ki...

j

ARZUM dedi ki...

Merhaba canımm
uzun süre sonra seni yeniden okuyabildim..
Açıkçası bende duymamıştım .Çokk güzell

Pretty Woman dedi ki...

Allah kimseyi sevdiğinden ayırmasın ... :(

Mine dedi ki...

Merhaba,
Günlüğünüze Punto Ağabey'in linklerinden ulaştım. Çanakkale'de büyümüş biri olarak bu hikayeyi duymuştum.Gerçekten çok hüzünlü ve etkileyici bir hikaye.
Sevgilerimle