Cuma, Ağustos 06, 2021

#AyışığıSonatı


 Ayışığı Sonatı

Beethoven, arkadaşıyla akşam gezintisine çıkmış, Berlin sokaklarında dolaşıyorken bir evin önünde kendi bestelerinden birinin çalınmakta olduğunu duyunca durup dinlemeye başlamış. Zor bir parça olmasına rağmen piyanoyu çalan kişi bir yere kadar başarıyla geldikten sonra ansızın çalmayı kesmiş."Buradan sonrasını yapamıyorum işte. Keşke  usta olsa da o devam etseydi"diye yakınırken Beethoven, arkadaşını çekiştirerek evin kapısını çalmış.Burası yoksul kundura tamircisinin eviymiş. Büyük usta kapıda dikilirken,"Özür dilerim  sözlerinize kulak müsafiri oldum az önce, izin verirseniz o şarkının devamını çalarım size."demiş.                

  "Teşekkür ederim ama bu piyano çok harap ve notalarda yok,çalamazsonız"diye cevaplamış kız onu.                                                                             Biraz yaklaşınca kızın kör olduğunu fark etmiş."İyi de siz nasıl çalışıyorsunuz peki? "demiş Beethoven.                                                        "Eski evimizin yanında bir müzik hocası vardı, o çaldıkça ben ezberledim, notaya ihtiyaç duymuyorum "demiş kör kız.                                    

Beethoven oturup o parçayı baştan sona çalınca kör kız onu tanımış.Öyle bir performansı Beethoven 'dan başkasının sergileyebilmesine imkan  yokmuş çünkü. Kız ve annesi  aziz konuklarını layığıyla ağırlamak için  çoşkuyla çabalamaktayken, Beethoven kıza dönüp,"Senin için ne yapabilirim?"diye sormuş."Benim her şeyim var Yalnız. ..."diye, bir an tereddüt ettikten  sonra kör kız cesaretini  toplayıp şöyle sürdürmüş cümlesini:"Doğuştan körüm bu durum benim için büyük sıkıntı değil. Aklımın içinde bu dünyanın bir benzerini kurdum,belki daha bile güzeldir benim hayalimdeki dünya. Senin bestelerini çalarkende orada geziniyorum.Anlayacağın her şeyim var ama bir tek şeyi canlandıramıyorum aklımda ve bu beni çok üzüyor. "                                                                                    "Nedir o?"demiş "Beethoven.                                   "Gökyüzünde  asılı dev bir küreden söz ediyorlar. Geceleri  ışık yayıyor. Ne kadar  güzeldir  kim bilir.!Onu bir türlü hayal  edemiyorum işte "                                                       "Ay ışığını mı merak ediyorsun güzel kız?Gel sana onu anlatayım "demiş Beethoven. Hemen ünlü  Ay ışığı sonatını çalmış.Kundura tamircisinin kızı mutluluktan ağlarken büyük besteci evden çıkmış ve dostuna demiş ki:"Çabuk yürü ,bestelediğim o sonatı hemen notaya dökmem lazım,yoksa unutacağım"

10 yorum:

Gece Mavisi dedi ki...

çok güzel bir yazı. insanın yüreğine dokunan türden. elinize yüreğinize sağlık :)

buraneros dedi ki...

Çok iyiydi... Bilmiyordum hikâyesini, sevindim, artık başka bir kulakla dinleyeceğim:)

Can Uzunyol dedi ki...

Selam uzun zamandır buralarda yoktum yeni bir blogla geri döndüm sizi takipteyim. Rica etsem sizde destek amaçlı bloguma uğrayıp takip eder misiniz ?

Adsız dedi ki...

Buna ihtiyacım vardı. İyi ki yazdın, iyi ki okudum. İyi ki varsın 😚

Gazel vakti

Asortik Krep dedi ki...

Yıllar sonra senin adını görmek öyle sevindirdi ki anlatamam. Kasımda 17 yıla gireceğiz 😃

Asortik Krep dedi ki...

Takibe aldım ama izleyici sayısına takmayın, siz içinizden geçtiği gibi yazın.. Başarılar..

Asortik Krep dedi ki...

Ben de bir kaç yerde okudum, sonradan öğrenmiştim ve çok ilginç gelmişti..

Asortik Krep dedi ki...

Ben yazmadım ama yazanlara buradan teşekkür edelim.

Adsız dedi ki...

Sevgili Asortik Krep,
Kanada’dan kucak dolusu sevgiler size.
Yeni hayatinizda mutluluklar sizinle olsun.
Suleyman ve Ben

Asortik Krep dedi ki...

Yorumu şimdi gördüm, öyle sevindim ki anlatamam.. Eski blogculardan birini görünce akrabamı görmüş gibi oluyorum. Çok teşekkürler.. Umarım iyisinizdir.. 😊