Çağıl..

Ben hayatta en çok anneliği sevdim. Bu yüzdendir bu konuda kırılganlığım ve bazen alınganlığım.. Her zaman değişmeyeceğini bildiğim ve uğruna herşeyi yapabileceğim bu duygularımla yaşamak hiçbir zaman kolay olmadı. En yıkıldığım ve zayıf kaldığım anlarda bu duygu beni çoğalttı, kanımda dolaştığı sürece biliyorum ki herşeyi yapabilirim ve yine biliyorum ki anne olmak bana dünya için yepyeni bir göz açtı.. Bu göz ki bazen beni uysal bir ev kuşuna çeviren bazen de ormandaki kaplan kadar vahşileştiren. Ancak çizdiğim yolda ilerlerken yanımda yürüyen bir oğul bana bu mutluluğu bahşeden.. Beni bazen şaşırtan, bazen yüreklendiren, bazen de dünyadaki hiçbirşeyden almayacağım cesareti yükleyen. Aynı zamanda beni yücelten, gururlandıran ve kimseyle paylaşmayacağım bir güven veren. Anne deyişiyle içimi eriten..

Ey oğul, ben seni 17 sene önce bu Dünyaya gözlerini açmana yardım ederken senin böyle bir mucize olabileceğinin farkında değildim biliyormusun. Her gün birine bakıp bu kadar sevebileceğimi, zorlansam bile beni mutlu edebileceğini, bakışından içini okuyabileceğimi, onun da benim içimi okuyabileceğini, onu dünyaya gelme sebebinden bile çok sevebileceğimi bilemedim.. ve biliyormusun ki insan annebaba olacağını anladığı zaman bile bu mucizenin bu kadar büyük olabileceğini kavrayamıyor, her geçen gün yanında büyüyen bu varlığa sahip olmanın şükranlarını içinde hissetmekten kendine engel olamıyor.Sadece ve sadece bu duyguyu yaşamak için bile doğurmak güzelmiş dedirtebiliyor.

Kirpiğinde yaş görsem kıyamadığım, hayat seni bazen zorlayan noktalara geldiğinde unutma ki herşeyi içinde hissettiğin sevgiyle aşacaksın. Sen hatalarını bile sev ki onlarla başa çıkabilesin. Sana söyleyebileceğim tek şey ben seni çok seviyorum, bir gün yanında olmayabilirim bu senin peşini bıraktığım anlamına gelmemeli.. Bil ki yüreğinin içinde yaşattığın sevgi kadar ilerleyebilirsin. Kalbin hep güzellikleri paylaşsın, kapılarını da sana değer veren herkese açık tut, tut ki hayatın en büyük mirasını taşıyabilesin. Sevgiyi,sevilmeyi hiç unutma, seni bir yerlere taşıyacak olan sadece bu sevgidir.. Zaman çabuk geçiyor ve senin karar vermek zorunda kalacağın bir sürü kapı önünde açılacak.Umarım zamanı geldiğinde bu kapıları kolay açarsın ve umarım her zaman bu kapılar sana doğru yol olur. Bu seçimlerde her zaman içinden geleni dinle. Bu senin seçtiğin yoldur, senin için her zaman doğrusu budur.

Bu 17 yaş sürecinde hayatının bu bölümünü beraber yürümek kadar keyifli bir şey olmadı benim için. Sen hayatında yeni kararlara adım attıkça arkanda olduğumuzu ve seni gururla izlediğimizi unutma.Bundan sonra hayatta yalnız adımlar atacak gibi görünsen de biz senin her zaman yanıbaşında olacağız. Genç bir insanın zorlanacağı noktalar olabilir hayatta o zamanda bil ki sığınacağın tek liman evin olacaktır.Hayatının hiç bir döneminde sakın bu limanı unutma olur mu..? Senden dileğim hiçbir şeyin yokmuş gibi çalışman ama herşeyi elde edecekmiş gibi rahat olman ve sıkıntıya girdiğin zaman da arkanda duracak bir ailen olduğunu ve seni her şeyden çok sevdiğimizi aklından çıkarmaman.

Bu dünyaya gelmenin yıldönümünde seninle paylaştığımız güzellikleri taşıyorum içimde.
Seni seviyorum, sana sevdiklerinle nice yaşlar ve güzellikler diliyorum. Sağlıkla ve mutlulukla ..

İyi ki doğdun :)

18 mart için bir şey yazmadığımı farkettim Burcu'nun bloğunda Atahan'ın resmini görünce..O kadar hoşuma gitti ki anlatamam.Çanakkale 'de gösterileri izleyince gelip evde bunları döktürmüş benim küçük ressamım :)) ( Resimde " bu resim sizin için şehit ağbilerim,sizi çok seviyorum " yazıyor..! Dikkat ederseniz yeşil giysi kamuflaj asker giysisi ve çoçuk elinden tutuyor)

Dün akşam 7.30 da FKM de Fethiye Fotoğraf Kulübünün sunduğu bir arkadaşımızın slayt gösterisine gittik hepimiz..Kendisi 15 gün 16 şehir gezerek fotoğraf çekmişti geçtiğimiz ay.Hollanda, Lüksemburg,Almanya,Fransa vb.gibi ülkelerin önemli şehirleri..

Bir sürü tanıdığım arkadaşımı gördüm.Aslında beni de davet ettiler ama iş yoğunluğundan ne ressamlar derneğine ne de fotoğrafçılara uğrayabildim bu kış.Uzunbey bana art direktörüm diye sataşıyor kaç zamandır.Eleştiriyorum, fikir beyan ediyorum ve beğenmiyorum da bazen yayınlanan fotoğrafları..Kim ne derse desin sanatsal bir bakış açım olduğunu sanıyorum ben :)) Olabilir , neden beğendiğimi ya da beğenmediğimi söyleyebilecek kadar fikri olan herkes bence fikrini paylaşabilir..İçime gömdüğümde dürüst davranmadığımı düşünüyorum.Bu bazen bir yemek , bir resim ya da bir sayfa düzeni de olabiliyor..Bazen de bir davranış :))

Nisan ayında bizim iş yerimizin kuruluşunun 6. yılını kutlayacağız..Aslında Nisan'ın 7' si ama biz son haftasına doğru kutlamayı düşünüyoruz çünkü teknede bir gezi planlıyoruz..Biz, dışardan destek veren kişiler, yardımlaştıklarımız ve herzaman yanımızda olanlar bizimle olacak..Eğer hava olayı izin vermezse de sakin bir yerde kutlamayı düşünüyopruz yedinci yaşımızı..Bu arada tekrar yeni bir işle ilgili bir bölümün açılışını yapıyoruz..Buna tören yapmayacağız ama burası için yine bir ilk diyebilirim..Yoğunluğumu ve sıkıntımı sanırım anlıyorsunuz..

Dün evdeydim ..Sene başından beri üçüncüye Çağıl'ı evde karşıladığımdan dolayı Çağıl hem sevindi hem de ara ara söyledi ki eve geldiğinde beni görmek istiyormuş..Yani çalışan anneler sanmayın ki çocuklarınız büyüdüğünde sizin çalışmanıza alışacaklar..Dünden beri karmaşık duygular içindeyim yine..Diğer taraftan da en yoğun dönemlerimize giriyoruz iş açısından..Ruhum parça parça ama bu neden evde oturamıyorum diye değil de sandığımdan daha kötü bir anne olduğumu düşündüğümden...