Hangi yıldızlardan düşüp birbirimizi bulduk biz *

Bu resim bu sabahtan. Diğerleri arşiv.Çok önce yazacağım diye koymuşum, unutmuşum bile.Ülke gündeminden hal kalmıyor duyguları yazmaya.Hangi birine değinelim,hangi birine üzülelim şaşırıyoruz. Sadece yazıyorum,isteyen kendine pay çıkarsın.İçinde olmadığınız  bir şeyi değiştiremezsiniz.Bu yüzden seyretmeyin,gidin katılın. İnternetten de paylaşın,çünkü başka yerden duyma şansımız giderek azalıyor ama gidip kendinize yakın bulduğunuz bir sivil toplum kuruluşuna  destek verin,çalışmalarına katılın, seyredin, hiç bir şey yapmıyorsanız, parasal destek verin, bağış yapın yani.. Bu kadar sene çalışıyorum,tek söyleyebileceğim şey, başkalarının çocukları için de çalışın, çünkü çocuğunuz büyüyüp onlarla yaşayacak.. Asla bunu unutmayın ve çocuk okutun arkadaşlar. Burs verin, öğrencilere sahip çıkın lütfen.

Bugün başka yorum yok, bahçe resimleri ve Fethiye günleri.

Mayısta bahçede güller coştu.

 

Erika..

Ördeklerimiz olduğunu da yazmış mıydım..

Bazen daha deniz mevsimi gelmeden deniz kenarına gidelim dediğimde gittiğimiz Karataş Plajı...Artık mevsim açıldı, hava sıcak olduğunda giriliyor.

Ares ve Ateş..

Ördek kardeş :)

Eski bir Ölüdeniz resmi.Ben çektim, Babadağ eteklerinden Likya Yolu başlangıcından.

Erika, ev kuşu gibi duruyor ama bildiğiniz bir mahalle sakini.. Gece evde kalıyor, gündüz komşuların cibi' lerine -civcivlerine- kadar tehlike arzediyormuş :) Komşularım şikayette.Biri yerken görürsem öldürürüm dedi. Ben de yerine civciv veririm size dedim,ikna oldu mu bilmiyorum. Erika'ya tembih ettim.Umarım gitmez. Çok üzülürüm dedim komşuma.. -Gerçek bir diyalog bu atmıyorum.-
Bu kedi evin en uyanığı zaten. Bıçkın delikanlı. Biz taşındığımızda evdeki iki kocaman köpeğe rağmen bize taşındı,daha iki aylık falandı. Kendi seçti yani ve asla kendini ezdirmedi. Bana benziyor sanırım her şekilde kuyruk dimdik :)

Artık daha kısa yazılar yazacağım.Eskisi gibi uzun yazarsam yazı yazamayacağımı görünce böyle bir karar verdim.

Bize gelen bizim gibi oluyor diye paylaşmıştım bunu İnstagramda. Birkaç günlük yavru bu badi.Suya girdi çıktı, adam sen nerden biliyorsun güneşlenmeyi..Sırt üstü güneşlenen ördek de ilk defa gördüm, sahile yeni gitmiş beach yavrusu bu ... Asortik Badi :)

Yürüyüşten Fethiye görüntüsü.Akşam üstü, nisan da bir akşam.

Ares

Bahçe işleri.. keyifli ve güzel, zaman buldukça.

Ördek yavrularımız..

Yine bir eski resim..

Bahçeden..

En sevdiklerimden, yılbaşı çiçeği..

Karataş Plajı..

Ateş ve Erika..

Erika..

Bu evde çok severek aldığım aksesuar ve objeler giriş kattaki tuvaletimizde :)  Aslında diğer evden getirdim ama sanırım bu eve daha çok yakıştılar.

Köpekli evin antre aksesuarları da böyle oluyor.

Bu arkadaşların uyuma pozisyonu..Eski bir resimmiş, Ateş küçücük.. Oysa şimdi Ares'ten fiziki olarak büyük ve rengi daha koyu. 

Bu öğlen bir düğün yemeğine gideceğiz burada. Müsait olursam yemeğin resmini çekerim.Sokakta masalar kuruluyor ve gelen giden herkes orada yemek yiyiyor. Yabancı olsanız bile kimse  niye geldin demez, davet edilince de gitmeniz gerekir.. Hala vakit varken şehirlilerin küçük yerlerde yaşam nasıl oluyor görmelerini isterim aslında... 

Geçenlerde not almışım...

* Başlık: Nietzsche Ağladığında isimli kitapta şöyle bahseder:

“Hangi yıldızlardan düşüp birbirimizi bulduk biz. Bu kadar düz bir cümlenin bu kadar karmaşık olmasına neden olan kadın.”
....
Kitap : Bu aralar okuyamıyorum ama daha çok politik kitaplara bakıyorum.. Alıyorum .
...
Müzik: Ben bunu nasıl kaçırmışım, siz de kaçırmayın diye yazıyorum... Best of Tanju Okan.

Deniz gülümsüyor uzaktan. Dişleri köpükten, dudakları gök.

Bu fotoğrafı seviyorum.Sezon açılınca ilk yaptığımız işlerden biri tabii ki Kabak'ta Olive Garden'a gitmek oldu.Hatta bileydim gideceğimizi mayomu alırdım.Nisandı sanırım. Uzunbey  Karaağaç'a gideceğimizi söyledi,Genellikle oradan Kabak'a geçeriz ama bende sormamışım.Neyse biz hala su sezonunu açamadık çalışmaktan.Ne havuz ne deniz.

İş dünyasında eskiden şubat-mart-nisan hazırlıkla geçerdi,şimdi AKEPE  ülkeyi süper düper kalkındırdığı için turizm ancak iki ay sürüyor,yani temmuz-ağustos için şubatta,martta,nisanda yattık, mayısın ilk haftasından beri çalışıyoruz.Haziranda turizm başlar, temmuzda hızlanır.

Bu yazı hala nisan ayını kapsadığından arada yazacaklarım ve resimler birbirinden farklı olacaktır.

Mayısın ilk haftalarında doğan bahar çocuğu olduğumdan 10 mayıs dahil bir haftaya yayılan kutlamalarla doğum günümü kutladım.O gün yemek olayını ayrıca anlatmam gerekirdi aslında.Özellikle de pastayı. Resimleri bulursam pastalarımı da paylaşabilirim. Sanırım 4 pasta kestik arkadaşlarla,her grupla ayrı ayrı, en son iş yerinde ve doğum günümden bir kaç gün sonraydı.

Zaten kestik ve kutladık iyi olmuş, 13 'ünden sonra hiç keyfimiz kalmadı.Yazı yazamadım, okuyamadım, çalışamadım, halkın bir çoğu gibi hayat sevincimiz kalmadı Soma'dan sonra.

Yemek resimleri paylaşmak istemiyorum bir yandan ama buralarda güzel yemek yeri  bulmak zor, e turizm için gelende güzel şeyler yesin diyoruz, zaten insanlar artık tatile çıkamıyorlar, ekonomik olarak zorlanıyorlar.Bu konularda ve tatil konusunda  yardım almak isteyen direk mailime yazsın.Her boyda tatil imkanı için sanırım Fethiye ideal bir yer.Bu servisi de gelipte burada doğru yerlerde kalamayanlar için yapıyorum,sonra kötü anlatılıyoruz.
asortikkrep1@gmail.com

Burası doğa restaurant, Dalamanda çevre yolu üzeri.Çağıl 'ı havalimanına bırakırken gittik en son ,iyiydi.

Günlükbaşında hala böyle eski ve güzel evler var... Partiden bir arkadaşımızın yemeğine gitmiştik, kırk yemeği olur ya, bahçede mahalleliyle birlikte yedik. Kayınvalidesinin yemeğiydi.Senesi gelince sokaklara kadar kurulan masalarda yakınlar tarafından hep beraber yapılan bir organizasyonla yemek veriliyor buralarda.Davet ediliyorsunuz, öğle yemeğinde gidip bir çeşit anma yemeği oluyor.Ben başsağlığı için ayrıca gidememiştim, bu yüzden yemeği kaçırmak istemedim.

Burası Yanıklar- Kargı plajı yanında başka bir arkadaşımın evi.Bu arkadaşımda  partiden.

Evinde çok güzel antikaları var, belki ona da blog açabiliriz ,söyledim olabilir dedi.

Bu da kütüphanesinin resmi.

Burası Kargı Karataş plajı...

Evine gittiğim arkadaşım çok marifetliydi, kendi yaptığı danteller,örtüler,perdeler etrafta salınırken çekmeden duramadım tabii ki.

Örnek olsun dedim,çektim.

Kaktüsleri de seviyordu,hatta bana da bende olmayan iki tür hediye etti.

Bu balkonda nefis bir sofrada oturduk,seçimin yorgunluğunu attık nisan ayında.

Bu da bir başka arkadaşımın evinden.Şarap gecesi yaptık kız kıza.

Zevkli ve inşaat sektöründe çalışan bir arkadaşım.

Kendi dekore ettiği bir evi var.

Misafirlerden çılgın bankacı olan arkadaşım :)) O gecenin en genç konuklarından biri olduğundan kahveleri ona yaptırdık :))

Benim o geceyi anımsatması için götürdüğüm hediyelerim mavi porselenler baş köşeye kondu :))

Böyle zevkli bir okuma köşesi de çektim gitmişken.

Muğla'nın yerlisi olduğundan nefis aileden kalma işler salonu süslüyordu.

Kahve keyfi...

El oyalarından tepsi.

Bir kaç gün sonra da kahvaltıya Suat'ın oraya gittik.Karataş Kargı plajı.Hani arkasında otel yapılan.Bittiğinde plaja girip giremeyeceğimizi yazacağım.

Suat'ın kahvaltı yeri.

At turları yapılan bir plaj orası.

Ares

Çal dağı.

Ölü yunus görmek isteyenlere...

Kahve keyfi.

Dönüşte sürüye denk geldik.

Ölüdeniz Belcekız plajı.

Burası Kıdrak Koyu.

Eski Likya World Tatil Köyü.Şimdi el değiştirdi ve adı değişti.

Keçi :))

Keçiler...

Kirme Köyü, şimdi mahalle oldu. Hadi biraz siyaset yapalım.Neden büyükşehir oluyoruz söyleyeyim, bence köyleri yabancılara satışa açabilmek için.Yoksa bu gördüğünüz beş-on evden oluşan köyün mahalle olması ve Fethiye'ye en az 10 km uzakta olmasına karşı Muğla'dan hizmet almasının nasıl bir mantığı var anlamış değilim.Ölüdeniz belediyeyken bu kadar hizmet alabilen bir köy, Muğlaya bağlıyken nasıl hizmet alacak hepimiz göreceğiz, kimse görmezse de ben size buradan açık açık yazacağım.Ha bu arada bu köyün görünüşü, tam karşısının deniz olduğunu düşünün.Yani öyle,oradaki her noktadan leb-i derya ,şimdi söyleyin bakalım, imar olarak mahalle olunca ne kadar para ediyor..? (Yasalarımıza göre köylerden toprak satamıyorsunuz yabancılara) Artık satabilecekler, çünkü büyükşehir olduk!

Oradan sorduk,buradan gösteriyoruz,köyün içinden çekilmiş resim bu. Alabildiğine mavilik, alabildiğine Akdeniz...

Burası da Karaağaç yolu. Kirme - Karaağaç arası. Geldiğimiz yol görünüyor, Kirme'den sonra yol toprak, çünkü Kirme- Karaağaç muhtarı aynı ve adamcağız Kirme'de oturduğundan asfaltı oraya kadar yaptırabildi, yolun oradan sonrası asfalt bekliyor, köy akepeli , aynı muhtarı seçtikleri için muhtar amcamın canı ne zaman isterse Karaağaç yolu o zaman asfaltlanacak.Halk her yerde aynı,kendine zulum yapanı şehirde de köyde de vaatlerle kandıranları seviyor.Yapacak bir şey yok, aptallıklarına saygı duyuyorum.Ben ayda yılda bir kere gidiyorum.Bu yol 17 km. Ölüdenize. Eşen tarafından asfalt yol var oradan gitmek istersen yol tam üç katı. Dedikodu değil ha gerçek.

Üşenmedim,haritadan çektim.Sağda kırmızı yol anlattığım asfalt yol. Fethiye- Eşen- Dodurga- Alınca- Karaağaç.  Kısa yol, Fethiye -Ölüdeniz- Karaağaç.

Toprak yol böyle,yaklaşık 3 senedir.Belki de daha fazla oldu,yaptılar  bıraktılar.

Manzara böyle.Arka sıralardaki dağlar Dalaman-Köyceğiz...

Gemiler Koyu - Kayaköy

O gün hava çok açıktı,karşıdan Rodos bile gözüküyordu çıplak gözle.

Babadağ'ın arkadan görünüşü.

Karaağaç manzarası.

Yılan yastığı..

Burası da Alınca. Alınca , Faralya, Kabak Koyu, Karaağaç likya yolu üstünde.

O gün çok dolaşınca dönüşte Kabak'a geçtik.

Kabak Olive Garden.

Bu aralar güvece dadandık.

Kitap klübü için  onu okuyordum.

Sırtüstü yatıp kabak koyu yerine seyredeceğim tek bitki sanırım asmalardır :))

Ares, kendini insan zannettiğinden asla yerde oturmaz,illa köşke çıkar.Hatta şilteye yatar, biz seyrederiz.Evde ve büroda yaşadığından, her yere arabayla gittiğinden ve haftada bir yıkandığından bende izin veriyorum.

Havuzun görüntüsü.

Başlık: Lorca.

 Resimler nisandan, yazı yeni, bende şimdi kafa dağıtmaya gidiyorum Zeynep'le buluşacağım.Yeni haberler yeni yazıya,sürprizlerim var çok güzel :))